Morphin - Ali Sorena

شیکممون کاردُ برید

گلومون طنابُ جویید

وعده های سم می خوریم

معدمون سمُ برید

ارتفاع ادا اصول در آورد

جاذبه حرکت گوله رو خورد

بعد از هزار سال از دنبال مرگ

گشتن شدیم نا امید

عمیق ترین دریا یه شوخی مضحک بود

گسل ضرب زمین یا قوطی مطرب بود

تقویم زمان ُ توف کرد معلوم نی چندم ُ

رعد و برق نترسوند ساقه های گندم ُ

خطر تو خواب عمیقه ما داد می زنیم

لعنتی شکل زندگی عجیبه

نه بمب نه کارد نه گارد نه مرگ

شهر همیشه ها شهر لطافت تیغه

آی باد

صدای زوزه ی کفشت

میاد تو کوچه ی مغزم

تو هم مثل من تبعید شدی میون این جهان

آی بچرخ میون بوته ها

آی پیدا کن بذر این جهانُ

باد بشکن حبس و بند مرگُ

این ابدیت داره می کشه انسان ُ

آی باد…

بعد رقص مورفین تو شاهرگ جنجال

تو بزم جنگ دم از دوستی زدن

زمستون با شهوت لخت کرد درختُ

اینجا سایه ها از سرما روسپی ترن

زیر درختای لخت از سایه می گفت

آهن کشید دور دستای تیغو

تیزی حقیقت زیر مورفین آرامش

هر سایه ی دروغ از همسایه می گفت

ویروس روسپیِ مسری آرامش آماده بود واسه انتشار

موج دست دوستی با کارد زیر آستین

ابتذال اتفاق افتاد اونجا که جهانش شد آرمانش

دید که مالامالِ از دروغ

دلش گرفت از غروب

حقیقت ُ رنگ کرد با طلوع

خنکای سایه داشت اهمیت می گرفت

کم کم جهانش رنگ ابدیت می گرفت

جهل مرگُ زنجیر کرد

ارزش فرصت رو به تحلیل رفت

آینه بی جیوه شد

شیشه شد بازتابُ باخت آ

مرگ ُ کشت آرمان ُ ساخت

ساعت ایستاد زمان عتیقه شد

خواب آرامش تو تخت ابدیت بیمه شد

توی وهم سایه از بی برگی درخت

غافل موند جهانش بی میوه شد

آی باد

صدای زوزه ی کفشت

میاد تو کوچه ی مغزم

تو هم مثل من تبعید شدی میون این جهان

آی بچرخ میون بوته ها

آی پیدا کن بذر این جهانُ

باد بشکن حبس و بند مرگُ

این ابدیت داره می کشه انسان ُ

آی باد…

آِی باد

با سوز وزیدن این چرتُ پاره کن

آی باد

بیا و بشکن این رویای ساکنُ

آی باد

پیدا کن مرگ این جهانُ

آی باد

این ابدیت داره می کشه انسانُ

شیکممون کاردُ برید

Glomon-Seil

Wir essen Giftversprechen

مدمون سمُ برید

Die Höhe der Prinzipien

Die Schwerkraft fraß die Kugel

Nach tausend Jahren der Suche nach dem Tod

Wir wurden frustriert

Das tiefste Meer war ein lächerlicher Witz

Der Fehler wurde mit dem Boden oder dem Kanister multipliziert

Kalenderzeit ُ tuf wusste nicht, wie viele ُ

Haben Sie keine Angst vor blitzenden Weizenhalmen ُ

Gefahr In unserem Tiefschlaf schreien wir

Verdammt seltsame Lebensform

Keine Bomben, keine Messer, keine Wachen, kein Tod

Die Stadt ist immer die Stadt der Zartheit

Ai schlecht

Das Heulen eines Schuhs

Es kommt in die Gasse meines Gehirns

Sie wurden wie ich in diese Welt verbannt

Ich wende die Büsche

Finde den Samen dieser Welt ُ

Windpause Inhaftierung und Tod ُ

Diese Ewigkeit tötet den Menschen ُ

Ai schlecht…

Dann tanzt das Morphium in der Ader der Kontroverse

Du kämpfst um Freundschaft

Der Winter hat den Baum lustvoll entblößt

Hier sind die Schatten der kalten Prostituierten

Er sprach im Schatten unter den kahlen Bäumen

Er zog das Eisen um die Klinge herum

Die Schärfe der Wahrheit lässt unter Morphium nach

Jeder Schatten hat den Nachbarn belogen

Das ansteckende Prostituiertenvirus war bereit, sich auszubreiten

Welle der Freundschaft mit einem Messer unter dem Ärmel

Die Vulgarität geschah dort, wo die Welt zu ihrem Ideal wurde

Er sah, dass es voller Lügen war

Er schöpfte Mut aus dem Sonnenuntergang

Wahrheit ُ gemalt mit Morgendämmerung

Die Kühle des Schattens war wichtig

Nach und nach wurde seine Welt immer ewiger

Unwissenheit kettete den Tod an

Der Wert der Gelegenheit nahm ab

Der Spiegel wurde quecksilberfrei

Das Glas wurde zu einem Spiegelbild des Verlustes von A.

Tod ُ Kultivierung von Idealen ُ Aufbau

Die Standuhr wurde zur antiken Zeit

Der Traum vom Frieden im Bett der Ewigkeit war gesichert

In der Illusion der Blattlosigkeit des Baumes

Unbewusst wurde seine Welt fruchtlos

Ai schlecht

Das Heulen eines Schuhs

Es kommt in die Gasse meines Gehirns

Sie wurden wie ich in diese Welt verbannt

Ich wende die Büsche

Finde den Samen dieser Welt ُ

Windpause Inhaftierung und Tod ُ

Diese Ewigkeit tötet den Menschen ُ

Ai schlecht…

Komm schon

Zerreiße dieses Nickerchen, indem du es verbrennst

Ai schlecht

Kommen Sie und brechen Sie diesen Wohntraum ُ

Ai schlecht

Finde den Tod dieser Welt ُ

Ai schlecht

Diese Ewigkeit tötet den Menschen ُ