Blacha - Budyń

Ach, jakbym chciał wypalić ci dziś blachę

Blachę niepodszytą strachem

Na palcu, nie na pięści

Z miłości, nie ze złości

Ej, ty w tym głupim lustrze

Twój ryj sam krzyczy do mnie «weź mnie ustrzel»

Dziwna rzecz dzieje się ze mną

Nie dość, że mam gorączkę, to jeszcze blachogenną

Czy aż kipię?

jak boli żeby ci przypierdolić

Powstrzymując się resztką samokontroli

Ale tak mnie kusi żeby zdrowo ci wyciąć

Blachę, blachę?

no, bez przesady, taką tycią

Jak można żyć tak?

do diabła

Nieudolna kopio szalonego wahadła

Wciąż w te i we w te, ten burdel tak daleko zaszedł

Że ciągnie mnie ku wspomnianej blasze

Równocześnie tli się we mnie nadziei iskra

Że pogrożę palcem tylko, a ty opamiętasz się natychmiast

I zobaczę poprawy choćby obrys

Więc ciś człowieku, ciś, pókim dobry

Ah, als wollte ich dir heute eine Dose anzünden

Ein Blech ohne Angst

An einem Finger, nicht an einer Faust

Aus Liebe, nicht aus Wut

Hey, du in diesem blöden Spiegel

Allein deine Schnauze schreit mich an: «Schuss auf mich!»

Mir passiert etwas Seltsames

Ich habe nicht nur Fieber, es brennt auch noch

Ich koche?

wie es weh tut, dich zu ficken

Das letzte bisschen Selbstbeherrschung zurückhalten

Aber ich bin so versucht, dich reinzuhauen

Blatt, Blatt?

Nun, keine Übertreibung, so fett

Wie kannst du so leben?

fahr zur Hölle

Eine ungeschickte Kopie eines verrückten Pendels

Hin und her ist dieses Bordell so weit gegangen

Dass es mich zu dem oben genannten Blech zieht

Gleichzeitig schwelt in mir ein Hoffnungsschimmer

Dass ich nur mit dem Finger drücke und du sofort zur Vernunft kommst

Und ich werde Verbesserungen sogar in der Gliederung sehen

Also shh Mann, shh, solange es mir gut geht