Motevaghef - Dariush

وقتی به سفر رفتی دریای غزل خشکید

باغ قصه پر پر شد آسمان فرو بارید

وقتی به سفر رفتی

وقتی به سفر رفتی گریه عادتِ شب شد

هر پنجره ظلمت شد غم حکایت شب شد

وقتی به سفر رفتی

دنیا متوقف شد وقتی که سفر کردی

هر لحظه و در هر جا من منتظرم اما شاید که تو برگردی

وقتی که تو برگردی خانه میشود بیدار

گل میکند از دیدار خارِ سرِ هر دیوار

وقتی که تو برگردی اي عزیزِ بی تکرار

من جوانه خواهم زد میرسد بهار انگار

وقتی که تو برگردی

وقتی که تو برگردی جانِ تازه میگیرم

بیهوده نمیمانم بیهوده نمیمیرم

وقتی که تو برگردی وقتی که تو برگردی

وقتی که تو برگردی جانِ تازه میگیرم

بیهوده نمیمانم بیهوده نمیمیرم

وقتی که تو برگردی

دنیا متوقف شد وقتی که سفر کردی

هر لحظه و در هر جا من منتظرم اما شاید که تو برگردی

Als Sie reisten, versiegte das Meer der Lyrik

Der Geschichtengarten war voll und der Himmel stürzte ein

Als du auf eine Reise gegangen bist

Nachts auf Reisen zu weinen wurde zur Gewohnheit

Jedes Fenster wurde dunkel, die Trauer wurde zur Geschichte der Nacht

Als du auf eine Reise gegangen bist

Die Welt ist stehen geblieben, als du gereist bist

Ich warte jederzeit und überall, aber vielleicht kommst du zurück

Wach auf, wenn du nach Hause kommst

Es blüht aus dem Dorn in der Seite jeder Mauer

Wenn du zurückkommst, du einzigartiger Liebling

Ich werde sprießen, der Frühling kommt

Wenn du wiederkommst

Wenn du zurückkommst, werde ich neues Leben empfangen

Ich lebe nicht umsonst, ich sterbe nicht umsonst

Wenn du zurückkommst, wenn du zurückkommst

Wenn du zurückkommst, werde ich neues Leben empfangen

Ich lebe nicht umsonst, ich sterbe nicht umsonst

Wenn du wiederkommst

Die Welt ist stehen geblieben, als du gereist bist

Ich warte jederzeit und überall, aber vielleicht kommst du zurück