Sefr - Dariush

یه نقطه یه قطره ی خرد از قطره ها آمده ایم

رسیده تا عرش خدا سر به ستاره زده‌ایم

روییده بر آوار خویش هر لحظه در تکرار خویش

یه نقطه ما بین دو من در گردش پرگار خویش

روییده بر خاک عدم خاکستر ویرانه ها

افتاده دور از اصل خویش تنها ترینِ دانه ها

بعد از حریق و انفجار، فرو نشستن غبار

به سال صفر میرسیم ساعت صفر میرسد

در بی زمانی‌ زمین انسان به پایان میرسد

جای رسیدن به خدا به ذات حیوان میرسد

در بی زمینی‌ زمان در بی زمانی‌ زمین

به صفر رجعت کرده ایم از اوج انسان تا جنین

از صفرِ مطلق آمده تا بی نهایت میرویم

اما به بیراهه ی تن به صفر مطلق میرسیم

راهیِ اوج قله ایم قله بهانه ساز ماست

اما نهایت سفر نهایت نیاز ماست

حریص اوجِ خواستنیم جرأت گفتن نداریم

واسه عبور از پُل تن پایِ گذشتن نداریم

به فکر تسخیر فضا آتش به خاک میزنیم

این پلِ پشت سر ماست که بی خبر میشِکنیم

از صفر تا سال سقوط رفتیم به دنبال سقوط

پرواز اما تا کجا پرواز بر بال سقوط

بچه ها هشیارند چشم و دل بیدارند

گوشِ جان را بُگُشا که سوالی دارند

سبزی باغ چی شد؟

آبیِ آب چی شد؟

بابا شهر خورشید کجاست؟

سبزی باغ چی شد؟

آبیِ آب چی شد؟

شهر خورشید کجاست؟

شبِ مهتاب چی شد؟

چی شد؟

چی شد؟

Wir sind an einem Punkt angelangt, einem kleinen Tropfen Tropfen

Wir haben den Thron Gottes erreicht und sind zu den Sternen aufgestiegen

Wächst jeden Moment in seiner Wiederholung auf seinen Trümmern

Einer unserer Punkte zwischen zwei mir im Umlauf seines Kompasses

Wächst auf Erde, Aschemangel in den Ruinen

Von seinem Ursprung abgefallen sind die einzigen Samen

Nach Brand und Explosion legt sich der Staub

Wir erreichen das Jahr Null, die Stunde erreicht Null

In der Zeitlosigkeit endet die menschliche Erde

Anstatt Gott zu erreichen, erreicht es die Natur des Tieres

In der Zeitlosigkeit der Zeit In der Zeitlosigkeit der Erde

Wir sind vom menschlichen Höhepunkt zum Fötus auf Null zurückgekehrt

Wir kommen vom absoluten Nullpunkt bis ins Unendliche

Aber wir kommen zum absoluten Nullpunkt des Körpers

Wir sind auf dem Weg zum Gipfel unseres Gipfels

Aber das ultimative Reisen ist unser ultimatives Bedürfnis

Gierig ist der Gipfel, den wir wollen, wagen wir nicht zu sagen

Wir müssen die Brücke nicht überqueren

Wir werfen Feuer auf den Boden und denken daran, den Weltraum zu erobern

Das ist die Brücke hinter uns, die wir unwissentlich brechen

Von Null bis zum Jahr des Falls gingen wir nach dem Fall

Fliegen Aber wie weit fällt der Flug auf die Flügel

Kinder sind wach, Augen und Herzen sind wach

Hören Sie denen zu, die Fragen haben

Was ist mit dem Gemüsegarten passiert?

Was ist mit dem blauen Wasser passiert?

Wo ist Baba Shahr Khorshid?

Was ist mit dem Gemüsegarten passiert?

Was ist mit dem blauen Wasser passiert?

Wo ist die Stadt der Sonne?

Was geschah in einer mondhellen Nacht?

was ist passiert?

was ist passiert?