Rahe Man 2 - Erfan

حالا گوشی تو گوشمه

سیگارمو میبوسمش

حسّم گلومو میفشاره و آره میدونم که

توی این اتاق تاریک

فقط ماییم و تنهاییم

منم و قلمم و موزیکم انگار نیست فردایی

یکمی فرق داره پیچش تارای مغز من

شاید همینه که یه عمریه هستم در به در

سر به سرم نذار چون سنگین برات حرف من

اونا که میفهمن باهامن، ده ساله هستن خطه من

(همخوان)

گفتم راه منه، حالا میگم خداحافظ

راه منه، اینقدر نپرس کجایه

راه منه، راهم از تو جدایه

راه منه، باید برم خداحافظ

(ورس ۲)

۹ از ۱۰ کسی‌ که باته

۹ از ۱۰ کثیفه ذاتش

تا وقتی‌ که چیزی بهش برسه هست و

بعد نمیرسه کسی‌ به دادت

بش راه میدی می‌کنه مصرفت

مثل سگ وِل میخوره از دستت

قوله قلّه رو میدی، هل میدی بیان بالا

زیره فشار له‌ میشی

میکنی‌ پسرفت هی‌

آه، هنوز ایستاده این آهنگارو میسازه

خوندن از با راه قلبت برا همه نیست ساده

حالا که تو دوتان گذشت رسیده به سی سالش

گذشت انگار مثل یه پک که زده به سیگارش

زندگى شيرينه مزه ى دهنم تلخه

مى گن نوار مغز شهر به جوهر قلمم وصله

خطر مثل سايه با هامه خودشو به هر قدمم بسته

مى گى حرفم سنده ؟

بيا سندم دستت

(همخوان)

گفتم راه منه، حالا میگم خداحافظ

راه منه، اینقدر نپرس کجایه

راه منه، راهم از تو جدایه

راه منه، باید برم خداحافظ

(ورس ٣)

ترس نبايد با من عجين شه

عشق مى خورم بازم فريبش

سخته زندگى ياد دادن

اون زخم هاى كهنه كه تازن هميشه

اه ، شعر و فكر مى شن با هم قرينه

خواستم عادى باشم

ولى كندنم دو تا بال از زمين هى

اى ، بگو چرا مى رقصن اينا همه به سازم ؟

من همون بچه بد لش خواب ته كلاسم

كه وقتى همه بودن تو صف خواب صبح

مشتاى من مى بو سيدن محكم صورت ناظم و

شديم بزرگو بخت برگشت

ناظم لباس سبز تن كرد

جامعه جلومون قد علم كرد و

فرو رفتيم سخت در جنگ

ببين اين موزيكو قفلى روش مى گى

ارزش نداره چون دارى مفتى گوش مى دى

اَه ، نمى فهمى نمى زارى بسازم فرهنگو

اگه يه روز يه جا منو ديدى صدام اصلا نكن

اگه جوابتو ندادم قضاوتم نكن

اين راه منه يه ذره هم تو به راهم شك نكن

(بريج)

آهنگا که می‌خونن، اینا راه منه

لباسا که میپوشن، اینا راه منه

خودشونم میدونن، اینا راه منه

هر کاری امسال بکنم، اینا ساله بعدش

بگو بينم تو كجايى هان ؟

تو هم گيرى سره دو راهى ها ؟

محكمى روى تصميمت

يا تو هم مثل موج هاى باد

مشخص مى كنه مسيرو برات

كرده تورم محدوديت

اسير و زمان طلاست پس

هميشه كلافم

سبكه بار گناه سنگينه خلافم

ببين هيچوقت عادلانه سوت نزد

از ديد من داور

هه بيخيالش همه كفتارن با كى راه بيام

قسمت بوده كه ياقى بار بيام

اين راه منه عاقبتش

مال منه خواستى بام بيا

Jetzt ist dein Telefon in meinem Ohr

Ich küsse meine Zigarette

Meine Kehle schnürt sich zusammen und ja, das kenne ich

In diesem dunklen Raum

Wir sind allein

Ich, mein Stift und meine Musik scheinen, als gäbe es kein Morgen

Die Wicklung meines Gehirns ist ein wenig anders

Vielleicht bin ich deshalb ein Leben lang in der Tür

Stör mich nicht, denn meine Worte sind schwer für dich

Diejenigen, die verstehen, sind seit zehn Jahren bei mir

(Konsonant)

Ich sagte meinen Weg, jetzt sage ich auf Wiedersehen

Meine Art, frag nicht so viel, wo es ist

Mein Weg, mein Weg ist getrennt von dir

Ich bin auf dem Weg, ich muss gehen, auf Wiedersehen

(Vers 2)

9 von 10 Personen

9 von 10 sind von Natur aus schmutzig

Solange es etwas erreicht, ist es da

Dann zahlt dir keiner

Du lässt ihn gehen, er verzehrt dich

Er frisst deine Hand wie ein Hund

Sie drücken die Spitze, Sie drücken den Ausdruck nach oben

Sie werden unter dem Druck erdrückt

Du ziehst dich zurück?

Ah, er steht immer noch und macht dieses Lied

Von Herzen lesen ist nicht für jeden einfach

Jetzt, wo du gestorben bist, ist er dreißig Jahre alt

Es ging vorbei wie eine Zigarettenschachtel

Das süße Leben schmeckt bitter in meinem Mund

Sie sagen, dass das Klebeband des Gehirns der Stadt mit der Tinte meines Stifts geflickt ist

Wie ein Schatten verschließt die Gefahr jeden meiner Schritte

Meinst du, was ich gesagt habe?

Kommen Sie, ich habe das Dokument in Ihrer Hand

(Konsonant)

Ich sagte meinen Weg, jetzt sage ich auf Wiedersehen

Meine Art, frag nicht so viel, wo es ist

Mein Weg, mein Weg ist getrennt von dir

Ich bin auf dem Weg, ich muss gehen, auf Wiedersehen

(Vers 3)

Angst sollte sich nicht mit mir anlegen

Ich liebe es wieder zu cheaten

Das Leben ist schwer zu lehren

Diese alten Wunden, die immer heilen

Ah, Poesie und Denken sind ähnlich

Ich wollte normal sein

Aber ich habe zwei Flügel vom Boden

Hey, sag mir, warum tanzen sie alle nach der Melodie?

Ich bin das gleiche böse Kind, das am Ende der Klasse schläft

Wenn sich morgens alle zum Schlafen anstellen

Mein Magen riecht nach dem festen Gesicht von Nazem

Wir sind erwachsen geworden und das Glück ist zurückgekehrt

Der Moderator trug ein grünes Kleid

Die Gesellschaft vor uns hat Wissen gewonnen und

Wir sind schwer in den Krieg gefallen

Schauen Sie sich dieses musikalische Schloss an

Es lohnt sich nicht, weil Sie Mufti zuhören

Oh, Sie verstehen nicht, ich will keine Kultur machen

Wenn Sie mich eines Tages irgendwo sehen, nennen Sie mich nicht Saddam

Wenn ich dir nicht antworte, verurteile mich nicht

Das ist mein Weg, zweifle nicht ein bisschen an meinem Weg

(Brücke)

Die Lieder, die sie singen, sind mein Weg

Die Kleidung, die sie tragen, ist mein Weg

Sie selbst wissen, das ist mein Weg

Was auch immer ich dieses Jahr mache, das ist das nächste Jahr

Sag mir, wo bist du?

Stimmen Sie den beiden Wegen zu?

Stehe fest zu deiner Entscheidung

Oder du bist wie die Wellen des Windes

Er wird dir den Weg zeigen

Die Inflation ist begrenzt

So gefangen und Zeit ist Gold

Ich bin immer verärgert

Das Gewicht der Last der Sünde lastet schwer auf mir

Schau, er hat nie richtig gepfiffen

Aus meiner Sicht der Richter

Hey, mir ist egal, mit wem ich gehen soll

Es war Zeit für mich, wieder zu kommen

Das ist das Ende meines Weges

Du wolltest meins, komm aufs Dach