Ulice Nienawiści - Frontside

Codzień, codzień ulicą w dół

Oczy szybko błąkają się po ścianach

Odwracam głowę gdy pęka szkło

Kocham te miejsca ich dźwięk

To moja, krwawa czerwień ceglanych murów

W kontraście z błękitem mundurów

Śmiejąc im się w twarz zaczynam widzieć

Nie lękam się miejsca i słów

Czuję się odprężony i silny bo wiem

Na co stać to miejsce i na co stać mnie

Moja specjalność to dzikie kłopoty

Zgrabne tyłeczki wpatrzone w niebo

Nie lękam się

Bo wiem

Na co stać mnie

Razem z ulicą tworzymy rodzinę

Stalowy pręt mocno ściskam w dłoni

O każdy dzień znów muszę się bić

Ulica jest zbyt piękna żeby zginąć

Co druga brama skazana na śmierć

Dzieciaki dla których piłka jest matką

Nadejdzie czas gdy wypróbują broń

Nie lękam się

Bo wiem

Na co stać mnie!

Jeden Tag, jeden Tag die Straße runter

Augen wandern schnell die Wände

Ich drehe meinen Kopf, als das Glas zerbricht

Ich liebe diese Orte, ihren Sound

Das ist meine verdammt rote Backsteinmauer

Im Gegensatz zum Blau der Uniformen

Ich lache ihnen ins Gesicht und fange an zu sehen

Ich habe keine Angst vor dem Ort und den Worten

Ich fühle mich entspannt und stark, weil ich es weiß

Was kann dieser Ort und was kann ich tun?

Wilder Ärger ist meine Spezialität

Wohlgeformte Ärsche, die in den Himmel starren

ich habe keine Angst

Weil ich es weiß

Was kann ich tun

Zusammen mit der Straße gründen wir eine Familie

Ich halte die Stahlstange fest in meiner Hand

Ich muss jeden Tag neu kämpfen

Die Straße ist zu schön, um zu sterben

Jedes zweite Tor ist dem Tode geweiht

Kinder, für die der Ball die Mutter ist

Die Zeit wird kommen, wo sie die Waffen ausprobieren

ich habe keine Angst

Weil ich es weiß

Was kann ich tun!