Nigdy Dość - KęKę

Jak zaczynałem nie wiedziałem ile włożę w to pracy, serca

Potu, dni na koncertach niech mija czas

Ciągle w głowie słyszę głos «Jedziesz z tym, nigdy dość»

Pierdolony nektar szczęścia

Rap był ze mną jak zesrało się wszystko

Jak śmigałem jak lunatyk, życie obok, jebać rzeczywistość

Tylko chwytam, nic nie daję, każda dziwka

Emocjonalny szaber, w głaz pikawę, cyngiel, iskra, brat

(Aha) Ale za to był hip-hop

Nie chcę zabrzmieć patetycznie w tamte dni to coś znaczyło dla mnie

Teraz jadę bo nie umiem inaczej, serio

Wrosłem w to nie wyrosłem, nie wyrosnę, jadę

Chwila gdy uderza bit i nagle myśli tak wiele

I wtedy muszę to pisać jakby Duch zstąpił na ziemię

Wtedy nie ma już pytań i wszystko jasne

Jakby Bóg sam powiedzieć chciał że wszystko dobrze

Będzie.

Moje wyznanie wiary, moja modlitwa do nieba

Jak mam być szczerym to nagram, jak nieszczerym to jebać

Nie potrafię już kłamać, osiedla lubią co słyszą

Prawda za prawdę nie kłamstwa tak właśnie rozumiem hip-hop

Jak zaczynałem nie wiedziałem ile włożę w to pracy, serca

Potu, dni na koncertach niech mija czas

Ciągle w głowie słyszę głos «Jedziesz z tym, nigdy dość»

Pierdolony nektar szczęścia

To wszystko było niewinne, krzyczane wersy przy barach

Dobrze pamiętam te chwile: sami najlepsi, pozdrawiam!

Trochę przerwy, pamiętam życie nie wyszło

Choć może tak być musiało

I jestem bogatszy o to co w sobie

Noszę.

Stąd ta iskra jest

Życia jest, stąd ta blizna jest

Stąd ta czysta pita jest

Niby sobie sam pościelisz to i sam się wyśpisz

Z tym że trochę sam pokminisz, będzie zmiana śpiewki

Idę o zakład, za dużo lat mam

Za sporo wiem już

Już nie jeden upadł geniusz

I nie jeden pakt padł, tylko rap gram

Jakoś tak pośrodku tego dzieciak

I za to wypijmy dzieciak, symbolicznie, z litra pach pach

Jak zaczynałem nie wiedziałem ile włożę w to pracy, serca

Potu, dni na koncertach niech mija czas

Ciągle w głowie słyszę głos «Jedziesz z tym, nigdy dość»

Pierdolony nektar szczęścia

Als ich anfing, wusste ich nicht, wie viel Arbeit und Herzblut ich hineinstecken würde

Schwitze, Konzerttage, lass die Zeit vergehen

Ich höre immer wieder die Stimme in meinem Kopf "Du machst mit, es ist nie genug"

Der verdammte Nektar des Glücks

Rap war bei mir, als alles scheiße war

Wie ich wie ein Schlafwandler davongerast bin, Leben nebenan, scheiß Realität

Ich greife nur, gebe nichts, jede Schlampe

Emotionales Plündern, eine Spitzhacke, ein Abzug, ein Funke, ein Bruder

(Aha) Aber es war Hip-Hop

Ich möchte nicht pathetisch klingen, damals bedeutete es mir etwas

Jetzt gehe ich, weil ich nicht anders kann, im Ernst

Ich bin hineingewachsen Ich bin nicht erwachsen geworden, ich werde nicht erwachsen, ich gehe

Der Moment, in dem der Beat schlägt und sie plötzlich so viel nachdenkt

Und dann muss ich es so schreiben, als wäre der Geist auf die Erde herabgestiegen

Dann gibt es keine Fragen mehr und alles ist klar

Als ob Gott selbst sagen wollte, dass alles gut ist

Wird sein.

Mein Glaubensbekenntnis, mein Gebet zum Himmel

Wenn ich ehrlich bin, nehme ich es auf, wenn es unaufrichtig ist, scheiß drauf

Ich kann nicht mehr lügen, die Nachbarschaften mögen, was sie hören

Wahrheit um Wahrheit, nicht Lügen, so verstehe ich Hip-Hop

Als ich anfing, wusste ich nicht, wie viel Arbeit und Herzblut ich hineinstecken würde

Schwitze, Konzerttage, lass die Zeit vergehen

Ich höre immer wieder die Stimme in meinem Kopf "Du machst mit, es ist nie genug"

Der verdammte Nektar des Glücks

Es war alles unschuldig, riefen Linien an den Bars

Ich erinnere mich gut an diese Momente: nur das Beste, Grüße!

Eine kleine Pause, ich erinnere mich, dass das Leben nicht geklappt hat

Auch wenn es sein muss

Und ich bin reicher für das, was in mir ist

Bahre.

Daher der Funke

Es gibt Leben, daher die Narbe

Daher dieses reine Pita

Als würdest du es selbst machen und alleine schlafen

Abgesehen davon, dass Sie selbst ein bisschen durcheinander bringen, wird es einen Songwechsel geben

Ich wette, ich bin zu alt

Ich weiß schon zu viel

Nicht ein Genie ist gefallen

Und kein Pakt ist gefallen, ich spiele nur Rap

Irgendwie mittendrin in diesem Kind

Und dafür trinken wir das Kind symbolisch aus einem Liter Achselhöhlen

Als ich anfing, wusste ich nicht, wie viel Arbeit und Herzblut ich hineinstecken würde

Schwitze, Konzerttage, lass die Zeit vergehen

Ich höre immer wieder die Stimme in meinem Kopf "Du machst mit, es ist nie genug"

Der verdammte Nektar des Glücks