Nazm - Mohsen Namjoo

چیزی نظیر آتش در راه های ماندگار

روح است در سُخابه و اَفغانم آرزوست

جان بی شُغابه از در انکار می‌رود

خامُش دل می‌دهم، می‌گذرم

من با لباس دژبانی، سست و بی طمع

از میان مردم مست می‌گذرم

سر را به چه می‌افشانی ای مرد بی ولع؟

مهم نیست می‌گویم و می‌گذرم

نظم می‌ماند از من

پشت سبزیِ کاغذی که می‌ماند از من

سَلخ پُخته چنگ چُغلانِشمند می‌اندازم

و سرکُشانه مولازوروَش میمیرم و

مرگ می‌ماند از من

ساژه می‌ماند، یانِش می‌ماند و ما نیستیم

میان دستان سالانتور روزگار بی دلیل می‌میریم

واژه می‌ماند

واش می‌ماند از ما

شاش می‌ماند از ما

کاغانه کوله گنج می‌ماند از ما

ماسیانه شناور شعر شاکالتوس می‌ماند از ما

و ما مزمزه می‌ماند از ما و ما مزمزه می‌ماند از ما

و ما مزمزه می‌کنیم تراوش چاغالکونابش‌مند را

تجربه بیسیده لاک می‌کنیم

نظم می‌ماند از من

مرگ می‌ماند از من

وارطان سخت نگفت

یک دم در این ظلام

درخشید و جَست و رفت… اروپا، پناهنده شد

So etwas wie Feuer auf dauerhafte Weise

Die Seele sehnt sich nach Sukha und Afghanistan

Die unbestrittene Seele wird geleugnet

Ich fühle mich still, ich passiere

Ich trage ein eng anliegendes Kleid, locker und gierig

Ich gehe durch betrunkene Menschen

Worauf werfen Sie Ihren Kopf, Sie gieriger Mann?

Es spielt keine Rolle, was ich sage und passe

Ordnung bleibt bei mir

Hinter dem Papiergrün, das von mir übrig geblieben ist

Ich werfe den gekochten Vorschlaghammer

Und ich werde rebellisch sterben

Der Tod bleibt bei mir

Das Subjekt bleibt, das Objekt bleibt, und wir sind nicht

Wir sterben ohne Grund in den Händen Salantors

Das Wort bleibt

Waschen bleibt bei uns

Pisse bleibt von uns

Die Papiertüte des Schatzes bleibt von uns

Die schwebende Maskerade der Dichtung von Shakaltus bleibt von uns

Und wir schmecken es, wir schmecken es, und wir schmecken es, wir schmecken es

Und wir schmecken den emulgierenden Ausfluss von Kohlen

Wir lackieren die Erfahrung

Ordnung bleibt bei mir

Der Tod bleibt bei mir

Vartan sagte nicht hart

Ein Schwanz in dieser Unterdrückung

Er glänzte und reiste nach Europa, wurde Flüchtling