Moja pieszczotka - Jeanne de Lartigue & Alain Roudier, Фридерик Шопен

Moja pieszczotka gdy w wesołej chwili

Pocznie szczebiotać i kwilić i gruchać:

Tak mile grucha, szczebioce i kwili

Że nie chcąc słówka żadnego postradać

Nie śmiem przerywać, nie śmiem nie śmiem odpowiadać

I tylko chciałbym słuchać, słuchać, słuchać

I tylko chciałbym słuchać, słuchać, słuchać

Lecz mowy żywość gdy oczki z apali

I pocznie mocniej jagody różować

Perłowe ząbki błysną śród korali:

Ach!

wtenczas śmielej w oczęta poglądam

Usta pomykam i słuchać nie żądam

Tylko całować, całować, całować, całować

Meine Liebkosung in einem glücklichen Moment

Er wird anfangen zu zwitschern und zu wimmern und zu gurren:

Er gurrt so angenehm und plaudert und wimmert

Dass man kein Wort verlieren will

Ich wage nicht aufzuhören, ich wage nicht zu antworten

Und ich will nur zuhören, zuhören, zuhören

Und ich will nur zuhören, zuhören, zuhören

Aber Lebendigkeit der Sprache, wenn die Augen der Apali

Und er wird anfangen, die Beeren mehr zu röten

Perlennelken leuchten zwischen den Perlen:

Ah!

dann sehe ich mutiger in meine Augen

Ich überspringe meine Lippen und verlange nicht zuzuhören

Einfach küssen, küssen, küssen, küssen