Precz z moich oczu - Jeanne de Lartigue & Alain Roudier, Фридерик Шопен

Precz z moich oczu!

Posłucham od razu!

Precz z mego serca!

I serce posłucha

Precz z mej pamięci!

Nie!

Tego rozkazu

Moja i twoja pamięć nie posłucha

Jak cień tym dłuższy gdy padnie z daleka

Tym szerzej koło żałobne roztoczy

Tak moja postać, im dalej ucieka

Tym grubszym kirem twą pamięć pomroczy

Na każdym miejscu i o każdej dobie

Gdziem z tobą płakał, gdziem się z tobą bawił

Wszędzie i zawsze będę ja przy tobie

Bom wszędzie cząstkę mej duszy zostawił

Czy zadumana w samotnej komorze

Do arfy zbliżysz nieumyślną rękę

Przypomnisz sobie: właśnie o tej porze

Śpiewałam jemu tę samą piosenkę

Czy grając w szachy, gdy pierwszymi ściegi

Śmiertelna złowi króla twego matnia

Pomyślisz sobie: tak stały szeregi

Gdy się skończyła nasza gra ostatnia

Czy to na balu w chwilach odpoczynku

Siedziesz, nim muzyk tańce zapowiedział

Obaczysz próżne miejsce przy kominku

Pomyślisz sobie: on tam ze mną siedział

Czy książkę weźmiesz, gdzie smutnym wyrokiem

Stargane ujrzysz kochanków nadzieje

Złożywszy książkę z westchnieniem głębokiem

Pomyślisz sobie: ach!

to nasze dzieje…

A jeśli autor po zwilej próbie

Parę miłosną na ostatek złączył

Zagasisz świece i pomyślisz sobie:

Czemu nasz romans tak się nie zakończył?

Wtem błyskawica nocna zamigoce:

Sucha w ogrodzie zaszeleszczy grusza

I puszczyk z jękiem w okno zatrzepioce …

Pomyęlisz sobie, że to moja dusza

Tak w każdym miejscu i o każdej dobie

Gdziem z tobą płakał, gdziem się z tobą bawił

Wszędzie i zawsze będę ja przy tobie

Bom wszędzie cząstkę mej duszy zostawił

Geh mir aus den Augen!

Ich höre sofort zu!

Weg von meinem Herzen!

Und das Herz wird zuhören

Weg von meiner Erinnerung!

Nicht!

Diese Bestellung

Mein Gedächtnis und deins werden nicht hören

Als Schatten, je länger es aus der Ferne fällt

Je breiter das Trauermilbenrad

Ja, mein Charakter, je weiter er wegläuft

Mit diesem Fett wird sich Ihre Erinnerung verdunkeln

An jedem Ort und jeden Tag

Wo ich mit dir geweint habe, wo ich mit dir gespielt habe

Überall und immer werde ich bei dir sein

Denn ich habe überall ein Stück meiner Seele hinterlassen

Oder nachdenklich in einer einsamen Kammer

Sie werden sich der Harfe durch eine unbeabsichtigte Hand nähern

Sie werden sich erinnern: gerade zu dieser Zeit

Ich habe ihm dasselbe Lied vorgesungen

Spielte Schach, als die ersten Stiche

Sterblicher wird den König deiner Schlinge fangen

Sie werden denken: So waren die Reihen

Als unser Spiel vorbei war, das letzte

Ist es beim Abschlussball in Momenten der Ruhe

Sie sitzen, bevor der Musiker die Tänze ankündigt

Sie werden einen leeren Platz am Kamin sehen

Sie werden denken: Er saß da ​​bei mir

Nimmst du das Buch, wo mit einem traurigen Satz

Stargane werden Sie Liebeshoffnungen sehen

Nachdem ich das Buch mit einem tiefen Seufzer gefaltet hatte

Sie werden denken: ach!

das ist unsere geschichte...

Und wenn der Autor nach langem Probieren

Er schloss sich schließlich dem Liebespaar an

Lösche die Kerzen und denke:

Warum endete unsere Romanze nicht so?

Dann blitzte der Nachtblitz auf:

Im Garten raschelt eine trockene Birne

Und die Eule mit einem Stöhnen am Fenster wird flattern ...

Du wirst denken, es ist meine Seele

Ja, an jedem Ort und jeden Tag

Wo ich mit dir geweint habe, wo ich mit dir gespielt habe

Überall und immer werde ich bei dir sein

Denn ich habe überall ein Stück meiner Seele hinterlassen