Man Hafezam - Roozbeh Bemani

«دکلمه»

غمگین ترین ترانه هایِ جهان را سرودم

از من یه من یه غیرِ همین غم نمیرسد

شاعر شدم که فکرِ تو را باز تر کنم

زورم به فکرِ مشتِ خودم هم نمیرسد

من یه شاعر شدم که بعد از تو

عشقو با مرگ زندگی کرده

درد دادی به من که شاعر شم

آخه ابزارِ شاعری درده

چشمای تو یعنی ، دریای سینه ریز

یعنی یه برکه با آرایشِ غلیظ

"Deklamation"

Ich habe die traurigsten Lieder der Welt geschrieben

Es gibt keine Traurigkeit von mir

Ich wurde ein Dichter, um deinen Geist zu öffnen

Ich kann nicht einmal an meine Faust denken

Nach dir wurde ich Dichter

Die Liebe lebte mit dem Tod

Du hast mich verletzt, um Dichter zu werden

Es ist ein poetisches Werkzeug

Deine Augen sind das Meer kleiner Brüste

Es bedeutet einen Teich mit dicker Schminke