Bad - Shahin Najafi

چیزت را به من نگو چیزت را به من نده

با پنجره بخواب ای سنگ جان من

من روی یاد تو که یله شده بر آسمان خط می کشم

با من تراوش روزانه ای ست که در نبود تو تکرار می شود

تقصیر خواب نیست تقدیر ما تصادفی ست که به هیچ نمی ارزد

اصلا من بعد اصلا من بد

گوشت روی گاز مشروب روی میز

ما چقدر غریبه شدیم که تو تحریک نمی شوی دیگر

سیگار می کشی و تنت زیر زیرپوش سفید توریت شناور است

هیچ چیزت را به من نگو هیچ چیزت را به من نده لطفا

بگذار گمان گندم نگات در ذهن لهجه دار من

با شک به هستی اجین شود

اصلا من بعد اصلا ما بد

اینجا که شعر هیچ غلطی نمی کند

من هم که مست

کدام شعور؟

ما همه چیز را در مبال خانه جا گذاشتیم

اطراف مان مشتی خزنده که راه به راه پوست می اندازند

و حقارت شان را با تصور تخریب ما زنده می کنند

اینجا کسی نمانده که حتی شکایتی کنم

اصلا من بعد اصلا من بد

اصلا من بعد اصلا من بد

هیچکس بزرگ نیست هیچ چیز عمیق نیست

هیچکدام ما مهم نیستیم دیگر

تنها سکوت سطحی خاک گرفته ی حجم این کتاب هاست

که زنده است

زمان دروغ می گوید تاریخ زنده نیست

مکان توهمی ست که ما در آن سکس می کنیم

چیزت را به من نگو چیزت را به من نده

آرام گریه کن

آرام نعره بزن

آرام نعره بزن

آرام گریه کن

سوتین سیاه تو سبز می شود ریشه می دهد

من هم یواشکی در خواب تو راه می روم

انگار نه انگار که نیستیم دیگر

آه سانفرانسیسکوی سوررئال من

آه پاریس بدنام شده

آه فرانکفورت نفرینی

میلان خسته میلان تنها

کلن کلافه

بخند بپاش بشاش بشاش

و انزلی که جا گذاشتمش

اصلا من بعد اصلن من بد

Sag mir nichts Sag mir nichts

Schlaf mit dem Fenster, o Stein meiner Seele

In Erinnerung an dich ziehe ich eine Linie in den Himmel

Bei mir ist eine tägliche Exsudation, die sich in deiner Abwesenheit wiederholt

Der Traum ist nicht schuld, unser Schicksal ist ein Zufall, der nichts wert ist

Ich bin überhaupt nicht schlecht

Fleisch auf Schnapsgas auf dem Tisch

Wir sind so seltsam geworden, dass du nicht mehr erregt bist

Du rauchst und schwebst unter der weißen Turmunterwäsche

Sag nichts zu mir Bitte sag nichts zu mir

Lassen Sie mich in meinem akzentuierten Geist an Weizen denken

Seien Sie misstrauisch gegenüber der Existenz

Ich bin überhaupt nicht schlecht

Hier macht das Gedicht keinen Fehler

Ich bin auch betrunken

Welches Bewusstsein?

Wir haben alles zu Hause gelassen

Wir sind von einer Handvoll Reptilien umgeben, die sich ihren Weg durch die Haut bahnen

Und sie beleben ihre Demütigung, indem sie sich unsere Zerstörung vorstellen

Es gibt hier niemanden, bei dem man sich beschweren könnte

Ich bin überhaupt nicht schlecht

Ich bin überhaupt nicht schlecht

Niemand ist groß, nichts ist tief

Keiner von uns ist mehr wichtig

Die einzige oberflächliche Stille ist der Umfang dieser Bücher

Wer lebt

Die Zeit liegt, dass die Geschichte nicht lebendig ist

Der Ort ist eine Illusion, in der wir Sex haben

Sag mir nichts Sag mir nichts

Weine leise

Schrei leise

Schrei leise

Weine leise

Dein schwarzer BH wird grün

Ich gehe auch heimlich in deinem Schlaf

Nicht, als wären wir nicht mehr

Oh mein surreales San Francisco

Oh, Paris ist berüchtigt

Ach verdammt Frankfurt

Milan ermüdete Milan allein

کلن کلافه

Lachen, streuen, sich freuen

Und Anzali, die ich verlassen habe

Ich bin doch nicht wirklich schlecht