Shivan - Shahin Najafi

از من نپرس علت شعرهای خونین را

از من نپرس چراییِ پیشانی پُر چین را

از من نپرس کار روی کودکی‌ ام را

شَکوه کردنِ در شعر

دونِ شأنِ صدای من است

من آمده‌ام تا پرنده‌ی درد درونِ شانه‌های سوراخم خانه کند

تا روحِ عجیبِ عروس‌های مرده در حجله

تا واو واژن زن‌ های اخته‌ ی کردستان

تا زخم‌های سیاه جغلان در مرداب

با زانوان شکسته‌ ی مهدی در کلانتری

و گوش‌ های چرکین ممد دماغ

تریاک کجاست در کومه‌‌ی عمو

ماهی سفید بوبون و کش بیگیر مره

با صد کیلو مهردادِ حبس ابد

آی تی او قد ره

کشیدند روی دار

زن‌ها که شیون از به خدا بی‌گناه گردن از طناب پیله آبای

شلوار شاش خیس و خون و گلاب و دمپایی تنها

مادر بمیرد این شیوه‌ی شیون زدن ترسیدم

من بچه بودم ارتفاع همیشه بلندای دار بود

با شصت کیلو که منم چک خورده چاک خورده خواهران بزرگم

رازین چوب‌ ام پنهان میان استخوان‌ هایم

شعار شعار شعار کثافت

زانو بزن که ساحت قدسی شعر

زانو بزن بگو و بخور قسم شغال‌ های مدافع جنس‌ های جدید را

شب‌ ها خدا برای ما می‌میرد

شب‌ ها خدا برای ما می‌میرد

هر شب صدای علتِ از من نپرس‌ های من از گوشم که کر

پرده پاره شد افتاد روی اجاق

از من نپرس

گریه ندارد این که پشت کاپوت ماشین مسافر

پلاژ ندیده دیوانه شدی

زن‌ های سینه بزرگ تهرانی

با لهجه‌ ها ی عمیق و دستان کوچکم مهدی از پشت شیشه‌ ی حمام

ممد کجاست؟

لندن،همان که کافه‌ های بوی ویگن با کیک‌ های بورژوا صفت جگرت

لندن کجا و تو کجا

قرائت منشاوی و قیمه و‌ قمه؟

لندن کجا و تو کجا؟

از من نپرس

از من نپرس

مادرم کجاست؟

من مادرم هنوز

می‌خواهم اشک هنوز بوی ترشه‌تره

من مادرم هنوز

زود چهل ساله شدی پسر

من مادرم بوی رنج برنج

من می‌چکد از گوشه‌های سبیلت خون

از من نپرس از من تف به این کلام

کوفر نوگو زای جان

وی لانگه نُخ زول ایش هیا وارتن

وی لانگه نخ به چخ بروم در میان غریبه‌ های زبان‌ پریش

در میان وطن‌ های تلخ هم‌ وطن‌ های بی‌ گذرنامه

پاساپورتابیر دقه مهلت از تراکم صف

چک چک پناه به خدای جاسم و جبار

بیدار شدم

از من نپرس

شب‌ ها خدا برای ما می‌میرد

شب‌ ها خدا برای ما می‌میرد

شب‌ ها خدا برای ما می‌میرد

شب‌ ها خدا برای ما می‌میرد

Fragen Sie mich nicht nach dem Grund für die blutigen Gedichte

Frag mich nicht, warum meine Stirn voll ist

Bitten Sie mich nicht, an meiner Kindheit zu arbeiten

Ruhm in der Poesie

Es ist unter der Würde meiner Stimme

Ich bin gekommen, um den Vogel des Schmerzes in meinen perforierten Schultern unterzubringen

An den seltsamen Geist der toten Bräute in der Zelle

Bis hin zur Vagina kastrierter Frauen in Kurdistan

Zu den schwarzen Wunden der Schwalben im Sumpf

Mit Mehdis gebrochenem Knie auf der Polizeiwache

Und schmutzige Nasenwinkel

Wo ist das Opium in Onkels Hütte?

Bobon Felchen und Wels

Mehrdad wird zu lebenslanger Haft mit hundert Kilo verurteilt

IT-Höhe

Sie zogen am Kleiderbügel

Frauen, die zu Gott um einen unschuldigen Hals aus dem Seil eines Kokons schreien

Nur nasse Hosen und Blut und Rose und Pantoffeln

Ich hatte Angst, dass meine Mutter auf diese Weise sterben würde

Ich war ein Kind, die Höhe war immer hoch

Mit sechzig Kilo habe ich auch meine älteren Schwestern gecheckt

Das Geheimnis meines Stocks, das zwischen meinen Knochen verborgen ist

Slogan Slogan Slogan Slogan

Knien Sie auf dem heiligen Feld der Poesie

Knie nieder und schwöre auf die Schakale, die die neue Spezies verteidigen

Nachts stirbt Gott für uns

Nachts stirbt Gott für uns

Nicht jede Nacht stellt mir die Stimme der Vernunft meine Fragen

Der Vorhang war zerrissen und er fiel auf den Ofen

fragen Sie mich nicht

Weinen Sie nicht hinter der Motorhaube des Personenwagens

Du bist verrückt geworden, ohne den Strand gesehen zu haben

Teherani Frauen mit großen Brüsten

Mit tiefen Akzenten und meinen kleinen Händen, Mehdi hinter der Badezimmerscheibe

Wo ist Mama?

London, das gleiche wie der Geruch von Waggoncafés mit bürgerlichen Kuchen wie Leber

Wo ist London und wo bist du

Manshawi und Qimeh und Qameh lesen?

Wo ist London und wo bist du?

fragen Sie mich nicht

fragen Sie mich nicht

Wo ist meine Mutter?

Ich bin immer noch Mutter

Ich möchte, dass die Tränen noch saurer riechen

Ich bin immer noch Mutter

Du bist vierzig Jahre alt, Junge

Meine Mutter riecht nach Reis

Mir tropfte Blut aus den Ecken meines Schnurrbarts

Bitten Sie mich nicht, auf dieses Wort zu spucken

Kufr nogo zai jan

Er ist weit weg

Er verweilte inmitten der Fremden der Pariser Sprache

Unter den bitteren Heimatländern all der obdachlosen Länder ohne Pässe

Passportportable Minuten der Warteschlangendichte

Chek Chek Zuflucht zum Gott von Jassim und Jabbar

Ich bin aufgewacht

fragen Sie mich nicht

Nachts stirbt Gott für uns

Nachts stirbt Gott für uns

Nachts stirbt Gott für uns

Nachts stirbt Gott für uns