Wiosna - Jeanne de Lartigue & Alain Roudier, Фридерик Шопен

Błyszczą, krople rosy

Mruczy zdrój po błoni

Ukryta we wrzosy

Gdzieś jałowka dzwoni

Piękną, miłą błonią

Leci wzrok wesoło

Wkoło kwiaty wonią

Kwitną gaje wkoło

Paś się, błąkaj trzódko

Ja pod skałą siędę

Piosnkę lubą, słodką

Śpiewać sobie będę

Ustroń miła, cicha!

Jakiś żal w pamięci

Czegoś serce wzdycha

W oku łza si` kręci

Łza wybiegła z oka

Ze mną strumyk śpiewa

Do mnie się z wysoka

Skowronek odzywa

Lot rozwija chyży

Ledwo widny oku

Coraz wyżej, wyżej…

Zginął już wobłoku

Ponad pola, niwy

Jeszcze piosnkę głosi

I śpiew ziemi tkliwy

W niebo aż zanosi!

Sie funkeln, Tautropfen

Das Spa schnurrt auf dem Gelände

Versteckt in den Heiden

Irgendwo ruft der Wacholder

Schöne, schöne Anlage

Der Blick fliegt fröhlich

Überall riecht es nach Blumen

Ringsum blühen die Haine

Füttern, wandern, Herde

Ich werde unter den Felsen gehen

Sie mögen Gesang, Süße

Ich werde für mich selbst singen

Ustroń, schön, ruhig!

Etwas Bedauern in Erinnerung

Irgendetwas Herz seufzt

Eine Träne rollt ins Auge

Eine Träne lief aus dem Auge

Der Bach singt mit mir

Zu mir von oben

Die Feldlerche spricht zurück

Der Flug entfaltet sich schnell

Mit bloßem Auge kaum sichtbar

Höher und höher ...

Er ist bereits in der Wolke gestorben

Über die Felder, die Felder

Er predigt immer noch ein Lied

Und der Gesang der Erde ist zart

Bis zum Himmel trägt es!