Panamericana - Eldo

Świat smakuje przyprawiony na ostro

Kiedy bez skrępowania chwytasz go tak mocno

Kolor, słowo, ruch dał bilet do uniwersum

Do świata samorealizacji, bez kompleksów

Bez konspektów mamy wieczny brak planu

I chociaż znamy cel, biegniemy po omacku

Lśnimy, czasem na moment jak zapałka, błysk

Ogień, ciepło, spokój i wieczna zagadka

Niby znamy drogę, ale czy na pewno?

Niby wiemy, rozumiemy, lecz gubimy się tak często

Próbujemy, dzielnie bijemy los prosto w twarz

W niezliczonych bitwach, o w lustrze twarz

O święty spokój na naszym odcinku drogi

Mówię grzecznie «proszę, zejdź z mojego kawałka podłogi»

Tup, tup, no dalej nogi, wzdłuż równika

Dzisiaj terra incognita, jutrzejszy cel — galaktyka

Wielkim wozem, drogą mleczną safari

Kwiat wiśni w butonierce, tango na gwiezdnej sali

Ślizg na fali, pod tęczą, w ciepłym deszczu

Biały piasek pod stopami, wskazówki stanęły w miejscu

Wieczny farciarz, tak myślę, że ktoś był łaskaw

Powiedzieć «masz» i po głowie mnie pogłaskać

He, patrzę na losy ludzi i przechodzę

Sobie cichcem obok, by przypadkiem nie obudzić

Patrzę na świat przez różne soczewki

Domorosły detektyw, zaglądam pod podszewki

Wkradam się za kurtyny, badam, rejestruję

Potem wszystko na atomy rozkładam

Buduję swoje metry kwadratowe, cierpliwie

Mam nadzieję, że świat nie zwali się na głowę

Biorę chciwie, łapczywie, bez opamiętania

Kieszenie pełne snów, snów bez granic poznania

Die Welt schmeckt scharf

Wenn du es so fest hältst

Farbe, Wort, Bewegung gaben die Eintrittskarte ins Universum

In die Welt der Selbstverwirklichung, keine Komplexe

Ohne Umriss haben wir eine ewige Planlosigkeit

Und obwohl wir das Ziel kennen, tappen wir im Dunkeln

Wir leuchten, manchmal für einen Moment wie ein Streichholz, ein Blitz

Feuer, Wärme, Frieden und ein ewiges Geheimnis

Wir kennen den Weg, aber sind wir sicher?

Wir wissen, wir verstehen, aber wir verirren uns so oft

Wir versuchen es, wir schlagen dem Schicksal tapfer ins Gesicht

In unzähligen Schlachten, um ein Gesicht im Spiegel

Für Ruhe auf unserem Streckenabschnitt

Ich sage höflich "Bitte geh von meinem Stück vom Boden"

Stampf, stampf, komm auf die Beine, entlang des Äquators

Heute ist Terra Incognita, das Ziel von morgen - die Galaxie

In einem großen Karren, auf der Milchstraßen-Safari

Eine Kirschblüte im Knopfloch, ein Tango in einer Sternenhalle

Gleiten Sie auf einer Welle, unter einem Regenbogen, im warmen Regen

Weißer Sand unter den Füßen, die Hände blieben stehen

Ein ewiger Glückspilz, ich glaube jemand war nett

Sag "Du hast" und streichle meinen Kopf

Hey, ich schaue mir die Schicksale der Menschen an und passe

Still neben mir, um mich nicht versehentlich aufzuwecken

Ich betrachte die Welt durch verschiedene Linsen

Als Selfmade-Detektiv schaue ich unter die Verkleidungen

Ich schleiche mich hinter die Vorhänge, erkunde, registriere

Dann zerlege ich alles in Atome

Ich baue geduldig meine Quadratmeter

Hoffentlich fällt die Welt nicht auf den Kopf

Ich nehme es gierig, gierig, ohne Zurückhaltung

Taschen voller Träume, Träume ohne Grenzen des Wissens