Kosmos - SKUBAS

Spogląda jak świat w oddali

Rozmywa się, lecz ciągle trwa

Nie ma go już w nim wcale

Choć przenieść się by tam chciał

Odkąd podąża w nieznane

Lśnią jego oczy złaknione

Nie zazna szczęścia wśród planet

Chłodnych niebieskich ciał

Zwiedził już cały kosmos

To co się mieni w otchłani

Niewielkie jest jak jego łza

Czas, który mierzył latami

Znika za mgławicą gwiazd

Odkąd podąża w nieznane

Lśnią jego oczy złaknione

Nie zazna szczęścia wśród planet

Chłodnych niebieskich ciał

Zwiedził już cały kosmos

Sieht aus wie die Welt in der Ferne

Es verschwimmt, bleibt aber bestehen

Es ist überhaupt nicht mehr da

Obwohl er gerne dorthin ziehen würde

Da geht man ins Unbekannte

Seine hungrigen Augen leuchten

Er wird unter den Planeten nicht glücklich sein

Kühle blaue Körper

Er hat bereits den gesamten Kosmos erforscht

Was im Abgrund schimmert

Es ist klein wie seine Träne

Zeit in Jahren gemessen

Es verschwindet hinter dem Sternennebel

Da geht man ins Unbekannte

Seine hungrigen Augen leuchten

Er wird unter den Planeten nicht glücklich sein

Kühle blaue Körper

Er hat bereits den gesamten Kosmos erforscht